de vampire dairies razernij en duister weerzien by L.J. Smith

Author:L.J. Smith [Smith, L.J.]
Format: epub
Published: 2011-03-20T23:00:00+00:00

* * *

3

Vickie gilde uitzinnig. Bonnie voelde paniek in haar borst opwellen.

'Vickie, hou op! Kom, we moeten hier weg!' Meredith schreeuwde om zich verstaanbaar te maken. 'Het is jouw huis, Caroline. We houden elkaar allemaal bij de hand en dan leid jij ons naar de voordeur.'

'Oké,' zei Caroline. Ze klonk niet zo bang als de anderen. Dat is het voordeel als je geen fantasie hebt, dacht Bonnie. Dan kun je je geen voorstelling maken van de vreselijke dingen die er met je gaan gebeuren.

Ze voelde zich beter toen Merediths smalle, koude hand de hare pakte. Ze tastte rond en vond aan de andere kant Carolines hand, met haar lange, harde nagels.

Ze kon niets zien. Haar ogen zouden zich nu onderhand moeten aanpassen aan het donker, maar ze kon geen glimpje licht of schaduw onderscheiden toen Caroline hen naar de voordeur begon te leiden. Er kwam geen licht van de straat door de ramen naar binnen; de Macht leek zich overal om hen heen te bevinden. Caroline vloekte toen ze tegen een meubelstuk opbotste en Bonnie liep struikelend tegen haar aan.

Vickie jammerde zachtjes achter in de rij. 'Hou vol,' fluisterde Sue. 'Hou vol, Vickie, we komen er wel.'

Ze schuifelden langzaam vooruit in het donker. Toen voelde Bonnie tegels onder haar voeten. 'Dit is de hal,' zei Caroline. 'Blijf hier even staan, dan zoek ik de voordeur.' Haar vingers gleden weg uit Bon-nies hand.

'Caroline! Niet loslaten! Waar ben je? Caroline, geef me je hand!' schreeuwde Bonnie, die als een blinde rondtastte.

Vanuit het donker sloot zich iets groots en vochtigs om haar vingers. Het was een hand. Maar niet die van Caroline.

Bonnie gilde.

Vickie nam het onmiddellijk van haar over en begon wild te krijsen. De hete, vochtige hand sleepte Bonnie naar voren. Ze schopte en worstelde, maar het hielp niet. Toen voelde ze Merediths armen om haar middel, allebei haar armen. Ze werd met veel moeite teruggetrokken. Haar hand schoot los uit de grote hand.

En toen draaide ze zich om en begon te rennen, heel hard te rennen. Ze was zich slechts vaag bewust van Merediths aanwezigheid naast haar. En ze merkte al helemaal niet dat ze nog steeds gilde, tot ze tegen een grote leunstoel botste en zichzelf hoorde schreeuwen.

'Sssst! Bonnie, ssst, hou op!' Meredith schudde haar door elkaar. Ze waren langs de leuning van de stoel op de grond gegleden.

'Iets had me te pakken. Iets greep me beet, Meredith!'

'Ik weet het. Wees stil! Het is er nog steeds,' zei Meredith. Bonnie duwde haar gezicht tegen Merediths schouder om te voorkomen dat ze weer ging gillen. Stel je voor dat het hier bij hen in de kamer was?

Seconden kropen voorbij en er vormde zich een poel van stilte om hen heen. Hoe goed Bonnie ook luisterde, ze hoorde geen enkel geluid, behalve hun eigen ademhaling en het doffe bonzen van haar hart.

'Luister! We moeten de achterdeur vinden. Ik denk dat we nu in de huiskamer zitten. Dat betekent dat de keuken vlak achter ons ligt. Daar moeten we zien te komen,' zei Meredith met lage stem.

Download

Copyright Disclaimer:
This site does not store any files on its server. We only index and link to content provided by other sites. Please contact the content providers to delete copyright contents if any and email us, we'll remove relevant links or contents immediately.